naar het stripmuseum

We trokken met de trein naar Brussel naar het stripmuseum. De trein op zich was al een belevenis. Eens aangekomen zorgden we ervoor dat ons maagje goed gevuld was zodat we ons ten volle konden concentreren op het museum.
De spaghetti carbonara is er superlekker, het slaatje dat mama at eveneens.
We keken onze ogen uit... leerden hoe een strip gemaakt werd en wordt, leerden oude strips kennen maar ook nieuwe dingen werden ontdekt! De smurfen en welbepaald de zwarte smurf kreeg een speciale plaats in het hartje van Wout.

Daarna ontdekten we tegenover het stripmuseum nog een gratis museum rond Marc Sleen. Dit bezochten we dan ook maar want het lag compleet binnen ons thema :-)

We hadden nog energie over om tot in het centrum van Brussel te lopen en dag te zeggen tegen Manneke Pis en wreven ook nog eens over het beeld van Everard 't Serclaes. De legende zegt ons dat wie over het beeld wrijft een jaar lang geluk kent in de liefde. Geloven we dit ja of nee? Kwaad zal het niet kunnen allicht en de legende wouden we wel meegeven aan zoonlief.