ziekenhuis

We zijn er even tussenuit geweest... tussenuit niet in de zin van op reis gaan, nee 13 ellendig lange dagen in het ziekenhuis. Om onverklaarbare reden is Woutje beginnen overgeven, plaste weinig... dus besloten we om op zaterdag 24 maart toch langs spoed te passeren...Al vlug werd er een infuus geprikt, bloed genomen...Zondag kreeg hij ook nog diarree erbij en toen was het hek van de dam, een hele week heeft Wout niet willen eten of heel weinig, gaf steeds opnieuw over,... Het ene onderzoek volgde het andere op, tot er op vrijdag antibiotica opgestart werd. Een gok want er was geen enkel bewijs dat dat nodig was, er werd niets gevonden in zijn bloed, urine of stoelgang, ook de echo's verklaarden niets.... Toch was dat het keerpunt. 's Middags zocht Wout spontaan zelf terug naar eten bij mama en vanaf dan kwam er alleen beterschap. Sinds gisteren zijn we allemaal terug samen thuis. De dokter wil hem verder kort opvolgen maar we durven toch stilaan te genieten samen thuis...
We danken enorm de dokter en het verplegend personeel voor de goede zorgen, steun, lieve troostende woorden!!! Dat maakte het verblijf in het ziekenhuis draaglijk.